ارزیابی عملکرد تخریب کاغذ بسته بندی مواد غذایی سازگار با محیط زیست به آزمایش های استاندارد شبیه سازی محیط های طبیعی نیاز دارد. تمرکز بر روی آزمایش میزان تجزیه زیستی، درجه کانی سازی و ایمنی محصولات تخریب آن است. روش های استاندارد بین المللی مانند ISO و ASTM معمولا برای ارزیابی علمی استفاده می شوند.
شاخص‌های ارزیابی اصلی: تعیین "تخریب واقعی" از "شبه-حفاظت از محیط زیست"
نرخ تجزیه زیستی
این به نسبت مواد تبدیل شده به دی اکسید کربن، آب و زیست توده توسط میکروارگانیسم ها اشاره دارد.
استاندارد برای انطباق: در شرایط کمپوست صنعتی (60 درجه ± 2 درجه)، میزان تخریب باید بیشتر یا مساوی 90٪ در عرض 180 روز باشد (طبق ISO 14855-1).
کانی سازی نهایی
این میزان اکسید شدن کامل کربن آلی به CO2 را اندازه‌گیری می‌کند که منعکس کننده کامل بودن تخریب است.
با اندازه گیری مقدار CO2 آزاد شده محاسبه می شود، درجه کانی سازی باید به بیش از 90٪ از ماده مرجع برسد.
درجه تجزیه
این به توانایی مواد برای تجزیه فیزیکی به قطعات کوچک در طول کمپوست اشاره دارد.
نیاز استاندارد: پس از 90 روز، وزن بقایای عبوری از الک 2 میلی متری باید کمتر یا مساوی 10٪ باشد (EN 13432).
ارزیابی سمیت زیست محیطی
بقایای تخریب شده نباید رشد گیاه را مهار کند یا تعادل میکروبی خاک را مختل کند.
این معمولاً با استفاده از سرعت جوانه‌زنی بذر (مثلاً برای کلم، تربچه) و آزمایش‌های فعالیت تنفسی خاک تأیید می‌شود.
